بر اساس این گزارش در سال ۱۴۰۵، حداقل مزد روزانه ۶۰ درصد افزایش یافت و حداقل مزد ماهانه به حدود ۱۶ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان رسید، اما رشد قیمت کالاها و خدمات باعث شد این افزایش به معنای بهبود رفاه یا پایان بحران معیشت نباشد. اگر هزینههای زندگی بیشتر از دستمزد افزایش یابند، قدرت خرید کارگران کاهش پیدا میکند.
این سقوط مداوم معیشتی، میلیونها خانوار را ناچار به حذف اقلام ضروری نظیر گوشت، لبنیات، خدمات درمانی و آموزشی کرده است؛ در حالی که افزایش سرسامآور اجارهبهای مسکن بخش عمده همین دستمزد ناچیز را میبلعد و کمترین حاشیه امنی برای کارگران در برابر شوکهای اقتصادی باقی نگذاشته است.
🖌 بزرگمهر
@Fighter_Radar
