²⁰²⁶ ⁷ ¹³• پرسش و پاسخ‌های پئو لی‌جونگی😌✨ پارت⁷ ⁴³|یکی از طرفدارها… — LEE JOONGI | لی جونگی🪷 — TG.ME

منم همیشه همین‌طور بودم. فکر می‌کنم اکثر بازیگرها اینجوری هستن. یک روز قبل از فیلمبرداری، مثل یک تازه‌کار استرس دارم و مدام فیلمنامه رو مرور می‌کنم. وقتی به محل فیلمبرداری می‌رسم، در حالی که منتظر تأیید اولین برداشت هستم، مدام به خودم دلداری میدم: «اجرای من حتماً اشکالی نداشته.» به خودم میگم: «از اول همه باید با هم هماهنگ بشن، زیاد نگران نباش.» و اطرافیان و کسایی که همیشه من رو تماشا می‌کنن هم تمام تلاششون رو می‌کنن تا به من کمک کنن، پس اشکالی نداره. مدام به خودم این رو تلقین می‌کنم. البته، حتی اگر سعی کنم حالم رو خوب کنم، ممکنه یهو همه چیز درست پیش نره. اما به محض شنیدن اولین «OK!» از طرف کارگردان، با خودم میگم: «آخیش، حالا می‌تونم با خیال راحت با همه تا انتهای کار پیش برم.» چیزی که می‌خوام بگم اینه که در واقع همه همین‌طور هستن. بنابراین زیاد نگران نباشید. هرچند، آمادگیِ قبل از کار رو حتماً باید با تمام وجود انجام بدین.

هنوز دوست دارم فیلم‌های اکشن بازی کنم. چون تازه دارم شروع می‌کنم به حس کردنِ تغییراتِ بدنم (می‌خندد). برای کارهای اکشن، یک "زمان مناسب برای به چالش کشیدن" وجود داره. ذهن و احساساتم رو می‌تونم همیشه و برای مدت طولانی به کار بگیرم، اما زمانی که بدن واقعاً بتونه به خوبی و چابکی حرکت کنه، محدوده. بنابراین تا وقتی که هنوز توانش رو دارم، دوست دارم با تمام وجود یک فیلم اکشن بازی کنم. اگر اکشن نباشه، خیلی دوست دارم نقش‌های پیچیده‌ای مثل افراد دارای چند شخصیت (بیماری تجزیه هویت) رو بازی کنم.

واقعاً زیادن. موقع خوندن آثار ادبی می‌تونم تخیلم رو به طور کامل به کار بگیرم. و چون بازیگر هستم، معمولاً در حین خواندن این فکر در ذهنم شکل می‌گیره: «اگر این احساس باشه، دوست دارم تلاش کنم اون رو اجرا کنم.» من خیلی دوست دارم اون نوع داستان‌هایی رو بازی کنم که به طور طبیعی از دلِ پاکی، گرما و غم بیرون میان و سرنوشتِ آدم‌ها رو از طریق روابط انسانی به هم گره می‌زنن.

می‌خوام داستانی با این مضمون بسازم: «زندگیِ خودت، یا شاید فقط یک فرصتِ کوچک از زندگیِ یک نفر؛ اما اگر این فرصت‌ها رو به هم وصل کنی، می‌تونن به یک سرنوشت جدید تبدیل بشن.» می‌خوام اثری بسازم که این پیام رو منتقل کنه

اگر هوش مصنوعی (AI) وجود نداشت (می‌خندد)،(چه گیری داده به هوش مصنوعی🤣حرفای بابا بزرگی میزنه بچم🙂🤣) حتی اگر به گذشته برمی‌گشتم، باز هم یک بار دیگه بازیگر می‌شدم. من باور دارم که سنت و احترامی که در طولِ سالیان متمادی به هنرِ اجرا و نمایش انباشته شده، هرگز در آینده ناپدید نخواهد شد.