Forwarded fromClassic
تکگویی پل باولز در انتهای فیلم "آسمان سرپناه": چون نمیدانیم کِی میمیریم، به زندگی مثل چیزی بیکران فکر میکنیم. چیزها تنها به تعدادی مشخص اتفاق میافتد، و راستاش به تعدادی اندک. چند بار دیگر آن بعدازظهر را در کودکیات به یاد خواهی آورد، بعدازظهری را که چنان عمیق بخشی از زندگیات شده که بی آن نمیتوانی ادامه دهی؟ شاید چهار یا پنج بار دیگر، شاید حتی کمتر. چند بار دیگر برآمدن ماهِ تمام را تماشا خواهی کرد؟ شاید فقط بیست بار ... اما حالا تعدادش بیکران به نظر میرسد... آسمان سرپناه اثر برتولوچی @classicpopiran
3
1December 24, 2024 636 3