پساز انتشار چند فیلم توسط منافقین در ماههای اخیر با عنوان «رژهٔ کانونهای شورشی» یا «رژهٔ هواداران»، این پرسش مطرح شده که آیا منافقین در داخل کشور از شبکهای گسترده از هستههای تروریستی و هواداران برخوردارند؟
بررسی پروندهٔ تعدادی از افراد بازداشتشده نشان میدهد که اکثریت آنها از ارتباط این اقدامات با منافقین اطلاعی نداشته و با الگویی مشخص فریب خورده و مورد سوءاستفاده قرار گرفتهاند.
در مقابل، تنها تعداد انگشتشماری تحت تأثیر شگردهای جذب این گروهک، با آن همکاری کردهاند و اکنون باید بهدلیل همکاری با یک گروهک تروریستی، که از جمله سنگینترین جرایم محسوب می شود، در برابر قانون پاسخگو بوده و در دادگاه محاکمه شوند.
اما الگوی این فریب چگونه است؟ سرپل های منافقین با پوشش شرکتهای تبلیغاتی یا بازرگانی، جوانان مستعد را از طریق فضای مجازی شناسایی میکنند؛ سپس با پیشنهاد و پرداخت مبالغ قابلتوجه، از آنها میخواهند تعدادی جوان موتورسوار یا دارای خودرو را برای اجرای یک برنامهٔ تبلیغاتی گرد هم آورند.
در مرحلهٔ بعد نیز از سازماندهنده میخواهند پرچمهایی با شعارهای مشخص تهیه کند؛ شعارهایی که ظاهراً نامی از منافقین ندارند، اما از میان عبارات و شعارهای شناختهشده این گروهک انتخاب شدهاند.
پساز اجرای برنامه و ارسال فیلم برای سرپل، منافقین تصاویر را با عنوان «رژهٔ عناصر» یا «هواداران» منتشر میکنند تا یک اقدام تبلیغاتی طراحیشده را بهعنوان نشانهای از گستردگی و نفوذ داخلی خود بازنمایی کنند.
سؤال اصلی اینجاست: اگر منافقین واقعاً از شبکهای گسترده و سازمانیافته در داخل کشور برخوردارند، چرا برای ساخت چنین تصاویری به فریب و پنهانکاری و استفاده از جوانانی نیاز دارند که اساساً از ارتباط این اقدامات با منافقین بیخبرند؟! @Farsna