#آمار برگرفته از یادداشت عمادالدین باقی
... حکومت، آمار ۳۱۱۷ کشته از پلیس و حافظان امنیت و مردم عادی و افراد سازمان یافته را در حوادث خونبار دیماه اعلام کرده است. در اردوگاه مخالفان حکومت، این آمار از ۶۰۰۰ تا ۱۲۰۰۰ و گاه ۳۶۵۰۰ نفر دیده میشود.
حتی اگر بخواهیم همان اعلام حکومتی را درنظر بگیریم این آمار درباره اشیا نیست! درباره جان انسانهاست که حتی یک نفر آن نیز مهم است.
مگر همین آمار اعلام شده بنیاد شهید کم هولناک است؟
برای فهم میزان هولناک بودن آن کافیست به این نکته توجه شود که طبق پژوهشی که ربع قرن پیش در کتاب "بررسی انقلاب ایران" توسط عمادالدین باقی انجام شد تا ادعای جا افتاده ۶۵ هزار شهید در انقلاب ۵۷ را رد کند ( و این تحقیق مرجع استنادی کتابها و مقالات بیشماری قرار گرفته است) نشان داده شد:
کل کشتههای انقلاب از ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ تا ۲۲ بهمن ۵۷ بعلاوه کل کسانی که در درگیریهای چریکی و خیابانی کشته یا در زندانها اعدام شدند جمعاً ۳۱۶۴ نفر در ۱۵ سال بود! اما در دیماه ۱۴۰۴ در فاصله دو روز حداقل ۳۱۱۷ کشته اعلام شد!
این تعداد کشته (حتی اگر مدعی شوند بخشی از آنها از نیروهای پلیس و حافظ امنیت بودهاند) چیزی را عوض نمیکند چون همه آنها فرزندان ایران بودند.
شرم و ننگ بر آنها که معترضان را مزدور و یا فریب خورده بدانند و نقش حکومت را در مایوس کردن مکرر مردم از اصلاح امور و کاشتن بذر نفرت، کتمان کنند.
حتی اگر حکومت ادعاکند عده ای توسط عوامل خارجی! فریب خوردند؛ با توجه به آنکه معترضان خود قربانی ناکامی های مکرر حکومت از تغییر مسالمت آمیز بودند؛ به حکم قاعده حقوقی "سبب اقوی از مباشر"، کسانی باید پاسخگو باشند که سبب ساز اصلی آن بودند.
34January 30, 2026 4.7K 103
