یک عمر با تمام ضعفها لااقل سوپرپاورم این بود که هنوز میتونستم بگم چه مرگمه، حتی اگر هیچکاری نتونم در قبالش بکنم، اما با همهی اتفاقاتی که یکسال گذشته افتاده فقط واموندهم؛ زبون بازنکرده قبل از شنونده حوصلهی خودم سرمیره. سخت شده حرفزدن، اصلا نمیشه بگی چطوری و همزمان صدات نلرزه و وقتی میبینم یه عدهی دیگه همین الان و زیر همین آسمون هنوز بلدن چجوری پرتوپلاهای قدیم رو به زبون بیارن فقط از خودم میپرسم کی اینهمه دور پرتاب شدم؟
@exsabid
July 10, 2026 823 8
