🔹«چسبندگی شغلی»؛ دغدغه جدید مدیران
♨️ این روزها کارکنان ناراضیاند، اما استعفا نمیدهند. بسیاری از آنها با وجود نارضایتی، به شغل خود چسبیدهاند؛ چرا که در شرایط اقتصادی فعلی، ریسک تغییر سازمان یا کار جدید بسیار بالاست.
از استعفای بزرگ تا چسبندگی شغلی
در سال ۲۰۲۱، ترک کار آسان بود و فرصتهای شغلی بیشماری در دسترس بود. اما حالا نه پسانداز دوران کرونا باقی مانده و نه بازار کار پررونق.
کارکنان برای حفظ ظاهر کار میکنند، ولی انگیزهای برای تلاش بیشتر ندارند.
💭 تبعات برای کارکنان و مدیران
این روند مانع پیشرفت نیروهای جوان و مستعد میشود.
مدیران هم نگرانند که «جابهجایی سالم» به حد کافی برای جوانسازی تیمها رخ ندهد.
⚠️ ابزار مدیران برای مقابله
روشهایی مانند «اخراج بیسروصدا» یا طرحهای بهبود عملکرد، معمولترین حربهها هستند. با این حال، بسیاری از کارکنان حتی وقتی از چشم مدیران افتادهاند، همچنان در شغل میمانند.
⁉️ چه کسانی میمانند؟
- برخی کارکنان ضعیف، باری بر دوش تیماند.
- برخی دیگر مشارکت متوسط دارند و حتی عملکرد قابل قبول یا درخشان از خود نشان میدهند.
- کارکنان ردهبالا نیز با وجود دلسردی، به دلیل ریسکگریزی حاضر به ترک سازمان نیستند.
🔆 نیمه پنهان چسبندگی شغلی
برخی شرکتها به چنین نیروهایی نیاز دارند؛ چون امکان جایگزینی سریع آنها وجود ندارد و تجربهشان ارزشمند است. با این حال، برای بعضی افراد ماندن به معنای رنج پنهان است؛ مثل کارمندی که هر روز قبل از کار گریه میکند، اما همچنان ادامه میدهد.
💡در نتیجه:
🔹 اگرچه اخراج، راهحل بدیهی است، مدیران بیشتر دوست دارند کارکنان داوطلبانه استعفا دهند؛ زیرا هزینه کمتری دارد و روابط درونتیمی را هم حفظ میکند.
🔹 همچنین، این وضعیت بیانگر رکودی پنهان در بازار کار جهانی است؛ رکودی که هم انگیزه کارکنان را تحلیل میبرد و هم مسیر رشد سازمانها را دشوار میسازد.
منبع: Wall Street Journal
🆔 @Reza13491380 :تلگرام
➖〰➖〰➖〰➖〰➖
کانال منادیان تحول اداری:
https://t.me/evolutionandchange
""""""""°○°○°○°○°○°○°""""""""
اینستا گرام:
https://instagram.com/rezakh4913?utm_medium=copy_link
September 23, 2025 393 5
