یه کار جالبی که تو ۱۳مین کنگرهی علوم اعصاب پایه و بالینی پذیرفته شد و عید امسال من و دوتا از دوستانم در پژوهشگاه علوم بنیادی (IPM) تبدیل به مقالهاش کردیم، مطالعهای هستش که اومدیم با استفاده از دیتاست PPMI میزان فعالیت دوپامینی هستههای قاعدهای مغز رو، با میزان Semantic fluency (توانایی یک فرد در بهیادآوردن کلمات مشابه یک کتگوری در طی یک بازهی زمانی مشخص) رو در بیسلاین و فالوآپ سال ۴م رو در دو گروه از بیماران مبتلا به پارکینسون و افراد سالم مقایسه کردیم و به نتایج خیلی خوبی هم رسیدیم.
ایدهی اصلی و Key point این مطالعه این بود که با توجه به نقش هستههای قاعدهای در پردازش زبان، این سؤال پیش میاد که اگر فعالیت این هستهها تخریب بشن (مثلاً در پارکینسون)، چجور تأثیری ممکنه برروی پردازش زبان بهوجود بیارن؟
۲تا چیز جالب در مورد این کار دوست داشتم: یکی این که نیومدیم از آنالیزهای پیشرفته استفاده کنیم؛ در عوضش یه آنالیز ساده رو در چند موقعیت مختلف برای پاسخ به پرسشهای مختلف، استفاده کردیم.
دوم اینکه، برای اولین بار اومدم و برای کارم از پایتون هم استفاده کردم و باید بگم به مراتب از زبان R بهتر هستش و توصیهی من اینه که حتماً اگر R میدونید، دنبال پایتون هم برید و قدرت مانورتون رو بیشتر کنید.
به خاطر خستگی فراوانم بعد امتحانی که دادم هنوز حوصلهام نکشیده سابمیتش کنم😂 انشاءالله هرموقع چاپ شد لینکش رو هم اینجا میذارم.
@erfaniumm
