انجمن علمی دانشجویی محیط‌ زیست دانشگاه الزهرا(س)

هورالعظیم که ساکنان عرب‌زبان آن را «هورالهویزه» می‌نامند، به دلیل ثروت طبیعی‌اش روزگاری «کویت کوچک» لقب گرفته بود. ماهی‌گیری، پرورش گاومیش، بوریابافی و ساخت قایق، مشاغلی بودند که زندگی مرفهی به ساکنان صدها روستای اطراف می‌بخشید.

اما در سال‌های اخیر، با خشک شدن بخش‌هایی از تالاب به دلیل نرسیدن حقابه، این کسب‌وکارها به شدت آسیب دیده‌اند. از سوی دیگر، قرارگیری میدان نفتی آزادگان در بخش شمالی تالاب، عملیات توسعه را با چالش‌های جدی زیست‌محیطی روبرو کرده است.

با این حال، هورالعظیم همچنان زیستگاه جمعیت‌های کثیری از پرندگان مهاجر و آبزیان است و به عنوان یکی از مهم‌ترین کریدورهای مهاجرتی پرندگان در جهان شناخته می‌شود.

دولت گینه چند روز پیش از حادثه، به دلیل نگرانی از فروریختن، به ساکنان اطراف محل دفن زباله دستور تخلیه داده بود، اما بسیاری هنوز در منطقه حضور داشتند.

یکی از فعالان محلی می‌گوید: «ما تحصن کردیم و به مسئولان هشدار دادیم، اما آنها موضوع را جدی نگرفتند. امروز دولت را مقصر می‌دانم.»

این محل دفن زباله که در حومه کوناکری قرار داشت، از قبل قرار بود همان روز تعطیل شود. عملیات جست‌وجو و نجات همچنان ادامه دارد.

این کتاب حاصل یک پروژه عکاسی مستند درباره تالاب مرزی هورالعظیم در خوزستان است که طبیعت و تنوع زیستی، زندگی جوامع محلی و تأثیر فعالیت‌های صنعتی را در کنار هم روایت می‌کند. قلیچ‌خانی که کارشناس ارشد تنوع زیستی است، این موفقیت را به مردم تالابنشین شهر رفیع تقدیم کرده است. او می‌گوید: «هدفم فقط ثبت تصاویر نبود؛ می‌خواستم صدای هورالعظیم را به گوش جهان برسانم.» قرار است به‌زودی تور نمایشگاهی از عکس‌های این کتاب در ایران برگزار شود.