سلام و عرض ادب خدمت آقای دکتر یدالله آزرمی سهساری
حالا که بازنشسته شدهاید و دوباره به زادگاهتان برگشتهاید، نوشتههایتان درباره زیباییهای سهسار و توصیه به ماندن مردم در روستا، خواندنی و قابل تأمل است.
اما بد نیست در کنار توصیه به ماندن، یک سؤال اساسی هم از خودمان بپرسیم؛ چرا جوان سهساری برای داشتن شغل، درآمد و آیندهای بهتر، باید حتماً از روستا و حتی از منطقه خارج شود؟
در سالهایی که شما در تهران مسئولیت داشتید و طبیعتاً امکان و ارتباطات بیشتری برای اثرگذاری داشتید، انتظار میرفت بخشی از همین دغدغه و نگاه را برای جوانان زادگاهتان هم به کار میگرفتید. جوانانی که امروز با بیکاری، مهاجرت و بسیاری از آسیبهای اجتماعی دستوپنجه نرم میکنند، همان جوانانی هستند که زمانی امید داشتند بزرگان و مسئولان محل برای ساختن آیندهای بهتر در کنارشان باشند.
حتی اگر از مصادیق و خاطرات شخصی بگذریم، اصل مسئله همچنان پابرجاست؛ نمیشود امروز از جوانان خواست در روستا بمانند، اما درباره شغل، امکانات و آیندهای که ماندن را برای آنان ممکن و منطقی کند، حرفی نزد.
زیبایی سهسار را همه دوست داریم. هیچکس هم نمیخواهد روستا تبدیل به تهران شود. اما حفظ طبیعت، فرهنگ و اصالت سهسار زمانی ارزشمندتر است که جوان سهساری بتواند در زادگاهش بماند، کار کند، تشکیل زندگی بدهد و آیندهاش را بسازد.
نسخه ماندن در روستا، بدون نسخهای برای اشتغال و آینده جوانان، نسخه کاملی نیست.
باسپاس
م،موسویان
👈#اقلیم رسانه خبری فرزندان #سه_سار
🟢 @Eglimesehsar 🌼🍃
لینک پیج #اقلیم در #اینیستا_گرام
https://www.instagram.com/tv/Cvk1zTQtpyv/?igshid=
13
3September 5, 2026 176 1
