#اختصاصی| ثبات امنیت غذایی کشور در گرو عبور از کشت انحصاری و سنتی
تمرکز تولید بر چند محصول اصلی، در شرایط کاهش منابع آب، افزایش هزینهها و تشدید تغییرات اقلیمی، آسیبپذیری کشاورزی و امنیت غذایی کشور را افزایش داده و ضرورت تنوعبخشی به الگوی کشت را جدیتر کرده است.
محصولاتی مانند ارزن، کنجد، گلرنگ، حبوبات و برخی گیاهان بومی میتوانند در مناطق کمآب بخشی از سبد تولید را تشکیل دهند اما بازگشت آنها به مزرعه بدون بذر مناسب، اصلاح ارقام، مکانیزاسیون، صنایع فرآوری و بازار پایدار امکانپذیر نیست.
در این رویکرد، معیار انتخاب محصول دیگر فقط میزان تولید در هکتار نیست؛ بلکه میزان آب مصرفی، ارزش اقتصادی و تغذیهای، ریسک اقلیمی و ظرفیت صادرات نیز باید در نظر گرفته شود.