تجربه چند دهه تحریم، در چارچوب اقتصاد مقاومتی به ایجاد مسیرهای جایگزین تجاری، تنوعبخشی به شرکای اقتصادی و تقویت ظرفیتهای داخلی برای مقابله با فشارهای خارجی کمک کرده است.
همکاری با چین، روسیه و کشورهای منطقه در کنار توسعه مسیرهای ریلی و دریایی، بخشی از این شبکه چندلایه را شکل داده و امکان تغییر مسیر تجارت در شرایط فشار و محدودیت را فراهم کرده است.
در نتیجه، اقتصاد مقاومتی صرفا به معنای افزایش تولید داخلی نیست؛ بلکه تنوع مسیرهای تجارت، شرکای اقتصادی، روشهای مبادلات مالی و کاهش وابستگی به گلوگاههای خارجی نیز از ارکان تابآوری اقتصاد ایران محسوب میشود.