#اختصاصی| تحریک تقاضا و اتلاف منابع ارزی با دلار سهمیهای؛ سفره پهن بانک مرکزی برای دلالان
بررسی میدانی از میدان فردوسی تهران که محل تمرکز اصلی دلالان و صرافیهای پایتخت است، نشان میدهد فاصله میان نرخ ارز سهمیهای و بازار غیررسمی، شیرینی سوداگری را برای دلالان و به اسم مردم، فراهم کرده است، حال سوال اینجاست با توجه به محدودیتهای ارزی کشور، چرا بازنگری در تخصیص ارز سهمیهای در راستای حفظ ذخایر ارزی صورت نمیگیرد؟ چرا بخشی از ارز موجود بانک مرکزی همچنان با سازوکاری توزیع میشود که مصارف نامشخص دارد و فاصله نرخ رسمی و غیررسمی آن عملا امکان کسب سود را صرفا برای سودجویان فراهم کرده است؟ بحث بر سر محروم کردن مردم از ارز مورد نیازشان نیست، بحث بر سر طراحی سیاستی است که میان نیاز واقعی ارزی و تحریک تقاضای ناشی از اختلاف قیمت، تفاوت قائل شود. در این مدل، خریدار ارز سهمیهای، بدون واردات کالا، بدون تولید، بدون صادرات و حتی بدون پذیرش ریسک جدی، صرفا با انتقال دلار از شبکه رسمی به بازار غیررسمی (فروش به دلال) از هر هزار دلار چند میلیون تومان سود کسب میکند، دلال نیز همان ارز را با نرخ بالاتر به بازار واسطهگری وارد میکند، چرخهای باطل که صرفا به افزایش روزانه بهای ارز منجر شده است. به هر حال ذخایر ارزی کشور نباید به منبع تامین سود بدون ریسک، برای سوداگرانی تبدیل شود که فاصله میان نرخ رسمی و بازار را معامله میکنند یا اینکه در انجماد دارایی، از چرخه تولید و واردات خارج شده و به دلار خانگی یا به اصطلاح متکایی تبدیل شود.
لینک گزارش میدانی@Eghtesade_Moaser
