اغلب فیلمهای مهم ایرانی را در کودکی و نوجوانی دیدم. بنابراین نمیتوانم بگویم کدام را دوست دارم، کدام را نه، چون برای قضاوت دربارهاش باید با عقل امروزم تماشایش کنم. یکی از فیلمهایی که فوت آقای عبدی باعث شد دوباره ببینمش، «هنرپیشه» بود؛ فیلمی که در کودکی از آن میترسیدم، اما برایم همان موقع هم چیزهای جالبی داشت، مثل خانهی عجیب شخصیت اکبر و بازی ماهایا پطروسیان. فارغ از نفرتم نسبت به محسن مخملباف، «هنرپیشه» واقعاً فیلم خوبی است، پس پیشنهاد میکنم دوباره ببینیدش، چون چیزهای زیادی برای لذت بردن دارد. اما بهانهی ادریسیها برای بازنشر، آقای عبدی و بهترین بازیِ کارنامهی کاریاش است؛ خصوصاً که فیلم قرابت زیادی با حواشی سلفیگیرندگانِ مراسم ختم آقای عبدی با مردم داخل فیلم دارد. پینوشت؛نسخههای کم و بی کیفیتی از فیلم وجود دارد اما این بهترین کیفیت موجود در نت است.
58
53
10
3
