فضولات ذهنم؛

[media, no text]

[media, no text]

[media, no text]

Bahar بهار

۲۷/۱۲/۸۸: «مدّت‌هاست که توی جمجمه‌ام پر از خالی است. فکرها را خواسته و ناخواسته پس می‌زنم. چون همه دل‌مشغولی و دلواپسی است، همه پست و حقیر و از روی درماندگی است که دم صبح، بیشتر آخرهای شب به سراغم می‌آیند.» -شاهرخ مسکوب

این پله ها

خب ممنونم از شما

[media, no text]

[media, no text]

می آیم، می آیم، می آیم با گیسویم: ادامه بوهای زیر خاک با چشم هایم: تجربه های غلیظ تاریکی با بوته ها که چیده ام از بیشه های آن سوی دیوار می آیم، می آیم، می آیم و آستانه پر از عشق می شود و من در آستانه به آنها که دوست می دارند و دختری که هنوز آنجا، در آستانه پرعشق ایستاده، سلامی دوباره خواهم داد

[media, no text]

سهم من پایین رفتن از یک پله‌ی متروک است و به چیزی در پوسیدگی و غربت واصل گشتن سهم من گردش حزن آلودی در باغ خاطره‌هاست و در اندوه صدایی جان دادن که به من می‌گوید: «دست‌هایت را «دوست می‌دارم»

[media, no text]

Trustful Hands