گاهی به خودم میام و میبینم دارم به زمانی که، ناگزیر، تو رو از دست خواهم داد، فکر میکنم. یکی از ما زودتر خواهد رفت. جهان برای دیگری چطور خواهد شد؟ خورشید مثل همیشه خواهد تابید، یا کمی سردتر خواهد شد؟ شاید کمرمقتر، کوتاهتر، و از دورتر. ماه مثل همیشه جادویی خواهد بود، یا کمی گوشهگیر خواهد شد؟ درختها و آواز پرندگان، کوهها و ابرها، آسمان و زمین، صبح و شب، ناهار و شام، اخبار، بازیها، ریلها، خندهها و گریهها. همهی این چیزها چطور خواهد شد؟ میدونم که قدرت روزمرگی زیاده و زودتر یا دیرتر، کنار خاطرهها خواهد نشست. و زندگی از ما انتظار داره که ادامه بدیم. اما باید بدونی که یک نقطهی روشن کوچک در قلب من، همیشه برای تو خواهد درخشید. و هیچ تکراری نمیتونه خاموشش کنه.
34August 24, 2026 1.9K 55
