یک عکس از آسمان شب استوری کرده. دور یک نقطهی روشن کوچک خط کشیده و نوشته: "کهکشان آندرومدا از دور." و ناگزیر، باز، به این فکر میکنم که این نور مهیب و بازیگوش، سالها قبل، از آن کهکشان دوردست ساطع شده و به سمت ما دویده تا در چنین شبی، ظاهرا رندوم، نگاه ما رو محو کنه. چطور ممکنه این اتفاقها صرفا تصادف باشن؟ چطور به این فکر نکنم که بخشی از هدف وجودی اون درخشش همین بوده، که هزاران سال نوری بعد، کسی با نگاه بهش، به این تناقض پی ببره: اگر جهان چنین عظیم است، من هیچ نیستم. و اگر جهانی چنین عظیم برای من آفریده شده، من همهچیز هستم.
75
7
4August 14, 2026 2.3K 41
