چند وقتی بود کلا حس و حال فعالیت در تلگرامو نداشتم ولی الان خواسم صرفا یه صحبتی با همتون بخصوص عزیزان رزیدنت و اتند داشته باشم ، البته در حدی نیستم که بخوام شمارو نصیحت کنم، بذارین به حساب درد دل.
نوشتم چون نتونستم ساکت بمونم؛ چون هربار میبینم یه مادر داغدار میشه، میخواد بخاطر خودکشی فرزند عزیزش باشه که به امید پزشک و متخصص شدن اونو فرستاده شهر غریب ، یا کشته شدن با شلیک مستقیم در خیابان به خاطر حقی که مطالبه کرده ، خونم به جوش میاد و قلبم هزار تیکه میشه. چند سالیه که بهترین جوونهای این خاک، دارن قربانی میشن. فرقی هم نمیکنه توی پاویون بیمارستان آموزشی یا توی خیابون
چون اصل مشکل یه چیزه ، خودخواهی عده ای زیاده خواه بی شخصیت که شهوت قدرت دارن
تنها خواهشی که از شما دارم به عنوان همکارانم اینه که هرجا بودید، انسانیت داشته باشید ، دختر و پسرم نداره. به هیچ کس زور نگید و جلوی زور هیچکسی هم سر خم نکنید و از کساییکه علیه اون ظلم حرف میزنن حمایت کنید . اینجا هیچکس به فکر رزیدنت و اینترن و... نیست و با این اوصاف، متاسفانه انگار قرار هم نیست شرایط عوض شه و هیچ روز خوبی بیاد. هر روز صبحمونو داریم با خطر مرگ یه رزیدنت و اینترن شروع میکنیم ، انگار شده روتین زندگی صبحگاهیمون،
یه خواهشی از همه شمایی دارم که دارید این پستو میخونید یا ذره ای منو پیج و محتوام براتون مفید بوده ،
خواهش میکنم ازتون شرایط رو واسه همدیگه سختتر نکنید
بعضی از به اصطلاح اساتید و اتند های علوم پزشکی و... متاسفانه فقط به یه چیز فکر میکنن؛ پول و قدرت بیشتر و اصلا براشون مهم نیست دانشجوشون چه شرایطیو داره میگذرونه و تحمل میکنه
فیلم مورنینگ شهدای تجریش هم دقیقا گویای این مسئله بود.
و شبش هم متاسفانه یکی دیگه از رزیدنتهای ارتوپدی هم خودکشی کرد کسی که با کلی شوق اومد این رشته و در نهایت..... ، البته هستن رزیدنتهای سال بالا و اتند هایی که این چرخه معیوبو شکستن و من ارادتمند همه این عزیزان هستم ولی متاسفانه اکثرا اینجور نیستن و این فجایعو دارن رقم میزنن ، تنها کاری که میتونیم بکنیم اینه که متحد باشیم و زیر بار حرف زور این افراد به معنای واقعی کلمه عقده ای و بیمار که شهوت پول و قدرت کورشون کرده نریم همین...
