ز دانا شنیدم یکی داستان
خِرَد شد بر آن نیز همداستان
که آهسته دل، کم پشیمان شود
هم آشفته را هوش، درمان شود
شتاب و بدی کارِ آهِرمَن است
پشیمانیِ جان و رنجِ تن است
...
دگر گفت کز ما چه نیکوتر است
ز گیتی که را نیکویی درخور است
چنین داد پاسخ که آهستگی
کریمیّ و خوبیّ و شایستگی
...
ستونِ بزرگیست آهستگی
همان بخشش و داد و شایستگی
حکیم فردوسی توسی
@doustgani
10June 12, 2026 328 1
