تو مَپندار که در فِکر تنم نگران سرطان وطنم او که بیمار شود ما همه نیز من که بیمار شوم ، یک بدنم وطنم از تن من خستهتر است درک کن درد مرا از سُخنم به تو سوگند که از غُصّه خویش لحظهای پیش تو من دم نزنم من از آن یوسف گمگشته خویش مالک بوی خوش پیرهنم کی برون آید از این چاه وطن؟ کاش روزی که در او زنده م…
8January 7, 2026 19.1K 266