هر سه یا شش ماه، بازی یک آپدیت جدید منتشر میکند؛ قابلیتی تازه، قدرتی تازه و فرصتی تازه برای قویتر شدن. برای بازیکنانی که در سراسر دنیا توانایی خرج کردن هزاران دلار را دارند، شاید این آپدیتها یک خبر خوب باشند؛ راهی برای اینکه از دیروز قدرتمندتر شوند، سریعتر پیشرفت کنند و فاصلهشان را با دیگران بیشتر کنند. اما برای ما، داستان کمی متفاوت است. برای یک بازیکن ایرانی، هر آپدیت جدید لزوماً یک قدم به جلو نیست؛ گاهی یک قدم دیگر از آرزوهایش فاصله میگیرد. وقتی دلار به حدود ۲۰۰ هزار تومان رسیده و درآمد ماهانهی بسیاری از مردم شاید حدود ۱۰ میلیون تومان باشد، هزار دلار دیگر فقط «هزار دلار» نیست؛ تبدیل میشود به چندین برابر درآمد یک ماه، یا حتی بیشتر. حالا تصور کنید قابلیتی در بازی معرفی شود که برای بهدست آوردنش باید صدها یا هزاران دلار هزینه کرد. اینجاست که مرز میان «بازی» و «زندگی واقعی» محو میشود. ما در دنیای واقعی با تورم دستوپنجه نرم میکنیم؛ قیمتها هر روز بالاتر میروند و قدرت خرید هر روز کمتر میشود. بعد وارد بازی میشویم تا برای چند ساعت از همین واقعیت فاصله بگیریم، اما آنجا هم با همان مفهوم روبهرو میشویم؛ فقط با لباسی متفاوت. هر آپدیت برای بعضیها نردبانی است برای صعود، اما برای ما گاهی دیواری است که بلندتر میشود. ما ماهها بازی میکنیم، تلاش میکنیم، قوی میشویم و بالاخره به جایگاهی میرسیم که زمانی آرزویش را داشتیم. سپس آپدیتی از راه میرسد؛ قابلیت جدیدی معرفی میشود، سقف قدرت بالاتر میرود و ناگهان چیزی که دیروز دستاورد محسوب میشد، تبدیل میشود به حداقلِ لازم برای رقابت. و این چرخه دوباره تکرار میشود. شاید تلخترین قسمت ماجرا این باشد که ما در یک بازی هم همان چیزی را تجربه میکنیم که در زندگی واقعی از آن خستهایم: هر بار که فکر میکنیم بالاخره به مقصد رسیدهایم، قیمت رسیدن به آن مقصد دوباره تغییر میکند. برای بازیکن ثروتمند، آپدیت یعنی «چقدر میتوانم قویتر شوم؟» برای ما گاهی یعنی: «چقدر دیگر از چیزی که آرزو داشتم دور شدم؟» چه افسوس که ما نهتنها در دنیای واقعی با تورم زندگی میکنیم، بلکه حتی وقتی برای فرار از آن وارد دنیای مجازی میشویم، باز هم سایهی همان تورم را با خودمان به داخل بازی میبریم. شاید بازی فقط یک بازی باشد؛ اما برای ما، گاهی حتی دنیای مجازی هم آینهای از واقعیت تلخ زندگیمان میشود.🙂🖤
50
8
3
1
