دلار در گرو سیاست خارجی
بانک مرکزی با اصلاح سیاست ارزی و مدیریت نقدینگی میتواند از شدت نوسانات بازار ارز بکاهد، اما توان سیاست پولی برای ایجاد آرامش پایدار محدود است. در شرایطی که جنگ، تحریم و چشمانداز روابط خارجی بخش مهمی از انتظارات ارزی را شکل میدهند، ثبات دلار به گامی فراتر از سیاستهای بانک مرکزی و کاهش ریسکهای سیاسی نیاز دارد.
رئیس کل بانک مرکزی به تازگی در سخنان خود اعلام کرد «در ماههای نخست سال، بسیاری از کارشناسان و تحلیلگران با دیدن ابعاد تحریم و محاصره، پیشبینی میکردند که اقتصاد ایران وارد دالان ابرتورم خواهد شد؛ اما ما اجازه ندادیم این پیشبینیها محقق شود.» تورم ماهانه در دو ماه تیر و مرداد نسبت به سه ماه نخست سال کاهش یافته است. طبق آمارهای مرکز آمار ایران، نرخ تورم در سه ماه اول سال که تحتتاثیر آثار جنگ و محاصره دریایی بود به صورت میانگین در سطح ۶.۴ درصد ثبت شد اما در دو ماه پس از آنکه تحتتاثیر اجرایی شدن تفاهم اسلامآباد و تداوم آتشبس بود میانگین ۳.۲ درصد را ثبت کرد. بانک مرکزی در چنین شرایطی میتواند با نزدیک کردن نرخ ارز رسمی به ارز آزاد، مدیریت نقدینگی و استفاده از ابزارهای پولی، شدت نوسانات را کاهش دهد، اما نمیتواند به تنهایی انتظاراتی را که از تحولات سیاسی و امنیتی ناشی میشوند، تغییر دهد. اگر قرار است نرخ ارز آرام بگیرد و تورم از مسیر افزایشی فاصله بگیرد، اقتصاد به یک افق سیاسی روشن نیاز دارد. تا زمانی که جنگ ادامه دارد و چشماندازی مشخص برای پایان آن وجود ندارد، سیاستگذار اقتصادی ناچار است بخش بزرگی از انرژی خود را صرف ریسکهای حوزه سیاست خارجی بکند. در چنین شرایطی، اصلاح دستورالعمل سیاست خارجی به همان اندازه اصلاح سیاست ارزی اهمیت پیدا میکند. واقعیت این است که امروز بار تنشهای سیاسی بر دوش اقتصاد افتاده و اگر قرار باشد اقتصاد ایران از چرخه نوسان ارز، تورم و نااطمینانی خارج شود، دستفرمان اصلی باید در جایی تغییر کند که منشأ اصلی این نوسانات قرار دارد.
وبسایت | 
تلگرام
