نویسندگان بر اساس شواهد موجود استدلال میکنند که این مقادیر بالا صرفاً به دلیل مصرف انبوه گوشت نبوده، بلکه بازتابدهندۀ کشاورزی متمرکز و استفادۀ گسترده از فضولات و کودهای حیوانی برای تقویت خاک در یک قلمرو جغرافیایی محدود و پرجمعیت در مخروطافکنۀ آبرفتی دشت قزوین است. این پدیده، گواهی استوار بر یکجانشینی و مدیریت پیشرفتۀ زمین زراعی است. همچنین تفاوت معنادار در مقادیر کربن میان زنان و مردان، نشاندهندۀ تفاوتهای ظریف در منبع تأمین غلات یا الگوی مصرفی میان جنسیتهاست.
۳. سنجش میزان مهاجرت و خاستگاه جغرافیایی (آنالیز استرانسیم رادیوژنیک)
یکی از پیشرفتهترین بخشهای این پروژه، تحلیل نسبت ایزوتوپ رادیوژنیک استرانسیم در مینای دندان ۶۰ فرد از این گورستان بود تا مشخص شود چه میزان از جمعیت محلی و چه تعداد مهاجر بودهاند.
✅ علاقهمندان و پژوهشگران میتوانند جزئیات دقیق آماری و نمودارهای آزمایشگاهی این پژوهش را در سه مقالۀ زیر دنبال کنند:
1. Human remains from Qareh Tepe, Iran, 2019
Trębicka, J., Dehpahlavan, M., Farnam, E., Alinezhad, Z., Mollabeirami, M., & Sołtysiak, A. (2019). Human remains from Qareh Tepe, Iran. Journal of Short Reports/University of Warsaw Publications
2. Isotopic Insight Into the Human Diet at Qareh Tepe, Iran, During the Iron Age (c. 1200–750 BCE)
Trębicka, J., Dehpahlavan, M., Fetner, R., Alinezhad, Z., Farnam, E., Mollabeirami, M., & Sołtysiak, A. (2025). Isotopic insight into the human diet at Qareh Tepe, Iran, during the Iron Age (c. 1200–750 BCE). International Journal of Osteoarchaeology.
3. Human Mobility at Qareh Tepe, Iran, During the Iron Age (c. 1200–750 BCE)
Trębicka, J., Dehpahlavan, M., Alinezhad, Z., Farnam, E., & Sołtysiak, A. (2025). Human mobility at Qareh Tepe, Iran, during the Iron Age (c. 1200–750 BCE). Archaeometry.
📌منبع: سایت دانشگاه تهران/ ۹ شهریور ۱۴۰۵
