امید آن نخی‌است نازک ولی بسیار محکم، که همیشه مرا از دلِ تاریکی به… — 『 دِزیــره』 — TG.ME

امید آن نخی‌است نازک ولی بسیار محکم، که همیشه مرا از دلِ تاریکی به سپیده دمان می‌کشاند ؛ وقتی همه‌چیز خاموش است، او آرام دم گوشم نجوا دارد: ادامه بده، نور نزدیک است. نجوا تویی؛ نور تویی؛ بند زن شکستگی های درونم تویی ... سپاسگزارم عشق جان سپاسگزارم