🔹دلار بیش از هشت دهه ستون اصلی نظام پولی جهان بوده است، اما تحولات ژئوپلیتیک، جنگها و استفاده سیاسی از آن، از جمله تنشهای مربوط به تحریمهای ایران، تدریجاً انحصار این ارز را کاهش دادهاند.
🔹با این حال، شواهد از یک خروج گسترده و سیستماتیک از دلار به سوی ارزهای جایگزین وجود ندارد؛ آنچه رخ میدهد، بیشتر نشانه کاهش نسبی انحصار دلار است تا پایان کامل سلطه آن.
🔹سهم دلار از ذخایر ارزی بانکهای مرکزی از ۷۱ درصد در سال ۱۹۹۹ به حدود ۵۸ درصد در سال ۲۰۲۱ رسیده است. این کاهش لزوماً به معنای ترجیح ارزهای سنتی دیگر نیست، بلکه بخشی از آن مربوط به افزایش سهم ارزهای «غیرسنتی» مانند دلار استرالیا یا کانادا است.
🔹استفاده از دلار به عنوان «سلاح سیاسی» در قالب تحریمها، میتواند کشورها را به سمت گزینههای جایگزین (مانند یوآن چین) سوق دهد.
🔹با وجود این، به دلیل عمق بازارهای سرمایه آمریکا و نقدشوندگی بالای آن، جایگزینی دلار با یک ارز واحد در آینده نزدیک بسیار دشوار است.
🔹در واقع، جهان به جای پایان سلطه دلار، در حال حرکت به سوی یک نظام مالی چندقطبی است که در آن دوران فرمانروایی بدون رقیب دلار به پایان میرسد.
متن کامل
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
