┄┅✿༄❀💙❀༄✿┅┄
میدونی…
بعد از این همه مدت،
بیشتر از همه
یه چیز
اذیتم میکنه…
اینکه آخرش
هر دوتامون
برای نفرِ بعدی،
بهترینِ خودمون
میشیم…
در حالی که
کاش
همون آدم
برای هم
میشدیم…
عجیب نیست؟
آدمها
بعد از هر شکست،
مهربانتر میشوند.
بعد از هر رفتن،
قدرِ ماندن را
بیشتر میفهمند.
بعد از هر خداحافظی،
میآموزند
چطور
کمتر دل بشکنند.
اما افسوس…
این آموختنها
اغلب
سهمِ کسی میشود
که دیرتر
واردِ زندگیمان شده است.
و آن کسی
که تمامِ این درسها
به بهای اشکهایش
نوشته شد…
فقط
یک خاطره میشود.
گاهی فکر میکنم
عشق
شبیه مدرسهایست
که شهریهاش
دلِ آدم است.
تا وقتی
همهچیز را
از دست ندهی،
هیچچیز را
درست یاد نمیگیری.
ما
اشتباه کردیم…
نه در دوست داشتن،
که در دیر فهمیدن.
دیر فهمیدیم
آغوش،
از غرور
ارزشمندتر است.
دیر فهمیدیم
گاهی
یک «ببخش»
میتواند
سرنوشتِ دو نفر را
عوض کند.
دیر فهمیدیم
بعضی سکوتها
نجابت نیست…
آغازِ فاصلهاند.
و حالا…
هر کدام
نسخهی بهتری
از خودمان شدهایم.
آرامتر،
صبورتر،
فهمیدهتر…
اما
برای کسی
که هنوز نیامده است.
و این
تلخترین قسمتِ قصه است…
اینکه
بعضی آدمها
تمامِ درد را
تحمل میکنند…
فقط
تا نفرِ بعدی
عاشقِ
نسخهی کاملترِ آنها شود.
اگر روزی
دوباره
همدیگر را دیدیم…
نه از گذشته
گلایه میکنم،
نه از تقدیر.
فقط
آرام
به چشمانت نگاه میکنم
و با خودم میگویم:
کاش…
کاش
تمامِ چیزهایی
که بعد از هم
یاد گرفتیم…
وقتی
کنارِ هم بودیم
بلد بودیم.
شاید آن وقت…
آخرِ این داستان،
به جای
دو غریبهی آشنا،
هنوز
خانهی هم بودیم…
✍️. #مـاکان
┄┅✿༄❀💙❀༄✿┅┄
2
25
11
11
7
6
5
4
4
3
1
1
25
111176
5
4
4
3
1
1July 16, 2026 4K 78
