📌 همزمان با کمبود سوخت، دفتر شاهزاده رضا پهلوی ویدیویی منتشر کرده که در آن شهروندان خواستار ایجاد راهبندان شدهاند.آیا ایجاد ترافیک (راهبندان مصنوعی) میتواند روشی برای مبارزه علیه رژیمهای دیکتاتور باشد؟ آیا چنین روشی سابقه تاریخی دارد؟
پاسخ مثبت است. یکی از ابزارهای اعتراضی در مبارزات بدون خشونت «ایجاد راهبندان» است. برخلاف اینکه ممکن است دستگاه تبلیغاتی حکومت این روش را به سخره بگیرد اما نهادهای امنیتی میدانند که ایجاد ترافیک سنگین مصنوعی چگونه میتواند یک شهر را قفل کند و زمینهساز اعتراضات گستردهتر باشد.
اعتصاب عمومی در صربستان علیه اسلوبودان میلوسویچ در سال ۲۰۰۰، با توقف گسترده فعالیتهای اقتصادی و حملونقل و مشارکت اقشار مختلف جامعه آغاز شد. همزمان، کسبه و کارگران نیز دست به اعتصاب زدند. در ۵ اکتبر همان سال (۱۴ مهر ۱۳۷۹)، کاروانهای خودرو و معترضان از نقاط مختلف کشور وارد بلگراد شدند و اعتراضات گستردهای را در پایتخت رقم زدند. این اعتراضات و نافرمانی مدنی گسترده در نهایت به سقوط حکومت اسلوبودان میلوسویچ انجامید.
آیا نمونه دیگری هم وجود دارد؟ بله.
در جریان «روزهای اعتراض ملی» علیه حکومت نظامی آگوستو پینوشه در شیلی، اتحادیههای کارگری و مخالفان تنها به تظاهرات خیابانی اکتفا نکردند. در اواخر خرداد ۱۳۶۲، اتحادیههای کارگری از مردم خواستند با آهستهراندن خودروها، عمدا موجب ایجاد ترافیک شوند.
ترافیک بهتنهایی نمیتواند موجب فروپاشی یک حکومت شود؛ اما میتواند بهعنوان ابزاری برای نافرمانی مدنی، زمینهساز شکلگیری و گسترش اعتراضات اجتماعی شود. ضمنا باید تأکید کرد در جریان خیزش آبان ۹۸، ۱۴۰۱ و دیماه ۱۴۰۴ راهبندان زمینهساز اعتراضات گستردهتر شد.
#مبارزه #ترافیک #جمهوری_اسلامی #IRGCterrorists
@DEJradio
