شعر های فارسی:)!

آتشی در سینه دارم که جانم سوخته
دیگر از دنیا نگو با من، جهانم سوخته

ظاهرم خوب است اما خوب میدانم خودم
از درون خاکسترم، روح و روانم سوخته

هر کجا از حسرت بسیار قلبم گفته‌ام
اندکی راحت شدم... اما زبانم سوخته

بد کشید
م، بد شکستم، بد نشستم پای دل
از همین آش نخورده، بد دهانم سوخته..