«امپراتوری نورها» که توسط یکی از مهمترین و جاودانهترین هنرمندان نهضت سورئالیسم رنه ماگریت خلق شده است، این هنرمند را بار دیگر در حالی نشان میدهد که به جستوجوی خودش در ترکیبات ضد و نقیضی که ذهن را به چاش میکشد، ادامه میدهد. با تصویر خانههایی که به نظر میرسد در فضایی مابین روز و شب بنا شدهاند. در این نقاشی، نور روز در بخش بالایی اثر و شب در بخش پایینی اثر کنار هم قرار میگیرند و حس گیجکنندهای از نابهجایی را به آدم القا میکند.
کارگردان «جنگیر» ویلیام فریدکین اثر ماگریت را برای نمایش سکانسی بازسازی کرده است که در آن کشیش به سمت خانهای که دختر تسخیرشده در آن حضور دارد، نزدیک میشود. هم در استفادهی کارگردان از نور و هم در ترکیببندی کلی قاب، سکانس به شکلی شگفتانگیز یادآور چرخهی حاضر در نقاشی «امپراتوری نورها» است و به شکلی بینقص، هالهی معنوی نامتجانسی که خانه را احاطه کرده است، به تصویر میکشد.
@conceptualimage
August 1, 2026 133
