🔴 تحریمها «سختترین سناریوی اقتصادی برای یک کشور» و «یک جنگ اقتصادی تمامعیار» است
پژوهشگر برجسته ارتباطات بحران، تحریمها را «سختترین سناریوی اقتصادی برای یک کشور» خواند و گفت: روابطعمومی باید با استراتژیهای پویا، از سقوط زنجیره تأمین تا فشارهای آسیب به شهرت سازمان را کنترل کند.
پروفسور تیموتی کومبز، که بهصورت آنلاین در سمپوزیوم بین المللی روابط عمومی ایران سخن میگفت به نقش روابط عمومی ها در زمان تحریم تاکید کرد: وضعیت تحریمها نوعی «جنگ اقتصادی تمامعیار» است که به سرعت بر داراییها، تجارت خارجی، شبکه تأمین و توان کسبوکار برای ارائه خدمات ضربه میزند.
او گفت: «وقتی کشوری تحت تحریم قرار میگیرد، نهفقط بانکها و داراییهایش مسدود میشود، بلکه کشورها و شرکتهای همسایه نیز از چرخه تأمین خارج و گرفتار بیثباتی میشوند.»
استاد دانشگاه شیکاگو افزود: یکی از پیامدهای اصلی چنین وضعیتهایی، «عدم قطعیت گسترده و بلندمدت» است؛ وضعیتی که سازمانها را ناگزیر میکند استراتژی ارتباطی خود را بازتعریف کنند تا بتوانند کارکنان و مشتریان را از وضعیت خدمات، عملیات و ریسکها آگاه نگه دارند.
سه چالش اصلی: اطلاعات غلط، فشار سیاسی و فرسایش تیمی
وی که نظریه پرداز ارتباطات موقعیتی بحران است، سه عامل «بغرنج و تعیینکننده» را در مدیریت بحرانهای ناشی از تحریمها و جنگهای ژئوپولیتیک برشمرد:
هجوم اطلاعات غلط و اطلاعات عمدیِ گمراهکننده
کومبز گفت کنترل و پیشبینی این اطلاعات باید «اولویت اول روابطعمومی» باشد و سازمانها باید پیش از انتشار اخبار جعلی، جامعه را نسبت به احتمال بروز آن آگاه کنند.
پیامدهای سیاسی تصمیمات سازمانی
او نمونه شرکت دانمارکی «Ecco» را مطرح کرد که فعالیت تجاری در روسیه شهرت آن را در کشور مادر به خطر انداخت. به گفته او، «هر تصمیم در دوران تحریم، بار آسیب به شهرت سازمان دارد و بدون اقناع افکار عمومی میتواند به بحران شهرت منجر شود.»
فشار بلندمدت بر تیمها و ضرورت حفظ انسجام ارتباطی
کومبز توصیه کرد در چنین شرایطی روابطعمومی از پیامهای ملیگرایانه، همبستگی اجتماعی و ارتباطات منسجم داخلی برای کاهش تنش و فرسودگی استفاده کند.
«آمادگی»؛ ستون فقرات مدیریت بحران
بخش اصلی ارائه کومبز به معرفی مدل «آمادهسازی» (Preparedness Model) اختصاص داشت؛ مدلی که او و تیمش در دانشگاه جورجیا توسعه دادهاند.
او تأکید کرد آمادگی تنها یک برنامه عملیاتی نیست، بلکه «یک ذهنیت» است که باید از طریق آموزش، تمرین و نوسازی مستمر استراتژیها در سازمان نهادینه شود.
وی گفت: «ریسکهای ژئوپولیتیک پویا هستند و استراتژیها هم باید پویا باشند. روابطعمومی نمیتواند با نسخههای بلندمدت ثابت کار کند؛ این حوزه باید برای یک دوره طولانی از آشوب آماده باشد.»
کومبز افزود: آمادگی درست موجب میشود حتی زمانی که امید در تیمهای روابطعمومی کاهش مییابد، سازمان توان بازسازی روحیه و ادامه فعالیت مؤثر را داشته باشد.
تأکید نهایی: روابطعمومی، مدیریت انتظارات در دوران آشوب
او در پایان، نقش محوری روابطعمومی را «مدیریت شفاف و منظم انتظارات» معرفی کرد؛ از اطلاعرسانی زمان و مکان ارائه خدمات گرفته تا آمادهسازی کارکنان برای کار در محیطهای پرریسک. کومبز گفت: «در شرایط تحریم، جنگ یا اختلال زنجیره تأمین، مردم فقط یک چیز میخواهند: بدانند چه اتفاقی میافتد، چه زمانی و چرا.»
🔔 @CommaC
4December 9, 2025 203 5