🧬 انجمن زیست سلولی و مولکولی دانشگاه تبریز

از تاریخ ۱۵ الی ۱۸ ام آذرماه
مکان سخنرانی؛ دانشگاه تبریز، دانشکده علوم طبیعی، طبقه ۳، سالن کنفراس

با چنین توصیفی روشن است که شانس پیدایش جهش‌های واقعاً موفق در تاریخ تکاملی بسیار، بسیار کم بوده است. حتی اگر جهشی در یک جنبه عملکرد موفقی داشته باشد، ممکن است در جنبه‌ی دیگری موجب اختلال یا شکست شود. برای مثال فرض کنید جهشی در ژنی خاص رخ می‌دهد که موجب می‌شود فرزند شما با نبوغ خارق‌العاده‌ای متولد شود. این امر خوشحال‌کننده به‌نظر می‌رسد، چون می‌تواند به بقای فرد در میان همنوعان کمک کند. اما اگر بررسی دقیق‌تری انجام دهید، می‌بینید همین ژن در کنترل عملکرد کبد نیز مشارکت دارد؛ بنابراین جهشی که نبوغ را افزایش داده، ممکن است باعث نقص جدی در عملکرد کبد شود و بقای فرزندتان را به خطر بیندازد.

ژن‌های ما به‌عنوانِ سیستمِ پیچیده‌ی اوّل، درون خود تغییرات ژنوتیپی را اداره می‌کنند که منجر به خاموش، روشن شدن یا بیانِ ژن‌های خاص و عدم بیان ژن‌های دیگر می‌شود. این تنظیماتِ ژنوتیپی، مدام با ارتباط ما با محیط اطراف، آپدیت و ادامه پیدا می‌کند. چنین سیستم پیچیده‌ی ژنتیکی، به‌دنبال آن با استفاده از مولکول‌های ارتباطی همچون RNAها و پروتئین‌ها ـ که محصول این رشته‌های مو‌مانند درهم‌تنیده‌ی زیستی هستند ـ سعی در اعمال فنوتیپ خاصی در سیستم پیچیده‌ی بدن ما می‌کنند.

تجارب آسیب زا (trauma) به
1) شدت آن اتفاق تلخ
2) سنی که در آن تجربه شده
3) مدت زمان تروما
بستگی دارد.

منابع :

مقاله

و

پادکست

🧬 انجمن زیست شناسی سلولی و مولکولی با الهام از این شور و موفقیت، بر آن است تا با تلاشی مضاعف، در جهت دستیابی به افق های علمی روشن تر گام بردارد.

@CMB_tabriz

با توجه به مثال‌ های مطرح شده، دو نکته ی مهم را می‌توان برداشت کرد:

به نظر می‌رسد ترس دقیقا در همان سنی ایجاد می شود که فرد مستعد رویارویی با آن خطر است.

ترتیب زمانی ظهور ترس‌ها به طور دقیق، با آغاز مسائل سازشی یعنی مسائل تهدید کننده‌ی بقا مطابقت دارد. (سازگاری های تکوینی زمان‌مند)