"درونمایهی اصلی «مسافر» تغییر هویت است: فیلم به قلمرو خیال و ناخودآگاه مردی میپردازد که با خودش میگوید: «چرا همینطور از زندگیام بیرون نروم و از فردا آدم دیگری نشوم؟» فیلم به آزاد شدن تمام انرژی روانی و فوقطبیعیای میپردازد که پیرامون این خیال محبوس شده است و در عین حال دربارهی این پرسشها تأمل میکند که چرا میتوان و چرا نمیتوان چنین کاری کرد، و اینکه این خیال تا چه اندازه واقعی است و تا چه اندازه خیالپردازی. رویکرد اصلی آنتونیونی نسبت به بازیگرانش این است: «بازی نکن؛ فقط دیالوگها را بگو و حرکات را انجام بده.» او ساختارهای نمایشی خلق نمیکند؛ او پیکربندیها و ترکیببندیها را میسازد. و هرچه سادهتر باشید، این پیکربندی واضحتر خواهد بود."
➖ جک نیکلسون، در مصاحبه با مجلهی سایت اند ساوند
▫Jack Nicholson and Michelangelo Antonioni on the set of The Passenger (1975)
• @CinemaJabe

9September 17, 2026 316 9