بیانیهای که محسن قرایی در جشنوارهی ونیز برای اکران فیلمش «مراقب» منتشر در سایت جشنواره منتشر کرده:
چند سالی بود که به دلیل شرایط محدودکننده و سانسور حاکم بر کشورم، ایران، تصمیم گرفته بودم فیلم نسازم. اما حالا تصمیم گرفتهام بدون هیچ مصالحهای فیلم بسازم؛ فیلمی دربارهی آزادی ازدسترفته، دربارهی انتخابهایی که زیر سایهی ترس و سرنوشت تحمیلی مدفون شدهاند.
«مراقب» فقط داستان یک خانواده نیست؛ داستان یک جامعه است که در صمیمیترین واحد آن، یعنی خانه، بازتاب مییابد. جایی که قرار است مایهی امنیت باشد، میتواند به زندان تبدیل شود؛ جایی که ترس در لباسِ آبرو پنهان میشود و کنترل، به نام عشق و محافظت توجیه میشود.
فیلم، سرکوب و آزادی را به شکل یک دوگانهی ساده و سیاهوسفید به تصویر نمیکشد. از خلال سه نسل از زنان، مراحل مختلف دگرگونی آگاهی در جامعهی ایران را به تصویر میکشد. مادر متعلق به نسلی است که با تحمل کردن، سازش و پذیرفتن رنج بهعنوان بخشی اجتنابناپذیر از زندگی، دوام آورده است. اِنسی نمایندهی نسل جوانتری است که برای ساختن آیندهی خودش مبارزه میکند. جانان، که نیرویی غیرقابلپیشبینی او را به حرکت وامیدارد، نمایندهی نسلی شجاع است؛ نسلی که امکان آیندهای را با خود حمل میکند که در آن آزادی دیگر صرفاً چیزی خیالی نیست، بلکه بهتدریج و همزمان با رشد او به واقعیتی ملموس تبدیل میشود.
با این حال، «مراقب» یک شعار نیست؛ هشدار است، زنگ خطری آرام اما فوری دربارهی فروپاشی یک جامعه. دربارهی لحظهای که مراقبت به اسارت تبدیل میشود، عشق خفهکننده میشود و فضای خصوصی خانه، بازتابی از ساختار گستردهتر سرکوب میشود. دههها سرکوب، کشورم را به بحرانی عمیق و جنگی ناعادلانه کشانده؛ جنگی که رنجی هرچه بیشتر بر مردمی تحمیل کرده که پیش از آن نیز در چنگال همان سرکوب گرفتار بودهاند.
• #Venezia83
• @CinemaJabe
5
3September 3, 2026 207 2
