سلام دخترم ۱۷ سالمه به شدت اضطراب اجتماعی شدیدی دارم در حدی که حتی نمیتونم برم یک سوپری و یک بطری آب بگیرم و وقتی ۱۷ ساله های دیگرو میبینم که چقد مستقل شدن و همه ی کاراشونو خودشون میکنن واقعا احساس شرم میکنم از طرفی هم نسبت به بدن و چهرم وسواس خیلی بدی گرفتم و همیشه دلم میخواست ادمی باشم که بقیه بگن کاش شکل این بودیم نه اینکه منو ببینن و بگن خداروشکر این شکلی نیستیم دماغم قوز داره ولی بزرگ نیست و خودم باهاش مشکلی نداشتم ولی دوستم بهم گفت باید دماغتو عمل کنی من واقعا دوس ندارم با عمل خودمو زیبا کنم و دلم میخواست از همون اول چیزی که هستم زیبا باشم فرم صورتم جوریه که افتادس و لپ دارم و واقعا همیشه تو حسرت صورت استخونی بودم دوستام بهم میگن شبی برناردی(همون کارتونه که یه خرسه)به شوخی میگن ولی من واقعا ناراحتم ازینکه این شکلی باشم واقعا دارم عذاب میکشم درحدی که به خودکشی فکر میکنم چرا باید انقد این دنیا ناعادلانه باشه چرا من نه چرا من نمیتونم زیبا باشم
7
