سلام . من یه پسرم . از زشتی و لاغری خودم نفرت دارم و همیشه در حال مقایسه خودم با دیگرانم . گذشته ی خیلی بدی داشتم . ۱۱ سالگی بهم تعرض شد و تا الان هنوز هم آثارش روی روح و روانم معلومه . با سه تا خواهر بزرگتر بزرگ شدم و رفتارم شبیه دختراس . وقتی میرفتم سرکار متوجه تمسخر و خنده های دیگران میشدم . توی مدرسه بیشترین آزار و اذیت رو دیدم کلی هم کتک خوردم . ترنس نیستم و گرایشم هم به پسر نیست و ظاهرم کاملا مردونه هست . اما صدام یکم نازکه . وقتی میرم بیرون به خودم میگم مثل یه پسر واقعی راه برو ، حرف بزن ، صداتو کلفت کن و ... بخاطر اعتماد به نفس و عزت نفس به شدت پایینم چند ساله که بیکارم و هیچ پولی ندارم تمام دندونام خرابه اصلا راحت غذا نمیخورم . هیچ دوستی ندارم و همیشه تنهام . تا حالا باهیچ دختری توی رابطه نبودم چون میدونم هیچ دختری از پسری که شبیه دختراس خوشش نمیاد . پدر و مادرم بهم گیر نمیدن چون میدونن افسردگی شدید دارم چند سال هم قرص خوردم .به هیچ مهمونی هم نمیرم ۹۹ درصد مواقع تنهام . دیگه هیچ امیدی ندارم شبا به خدا میگم خدایا کاش امشب که میخوابم توی خواب بمیرم . چندین بار رفتم از پل هوایی بپرم پایین اما نتونستم . خیلی دلم شکسته خیلی زیاد . توی دلم از مادر و پدرم معذرت خواهی میکنم میگم ببخشید که مثل پسرای دیگه نیستم با اینکه اونا هیچی به من نمیگن ...... خیلی عذاب میکشم کاش فقط بمیرم همین ....
8
2
