گاهی زندگی برای بیدار کردنت، آرام صدایت نمیزند؛
میکوبد به دیوارهای درونت،
آنقدر محکم که دیگر نتوانی
به خوابِ قبلیات برگردی.
رنج، همیشه دشمنِ انسان نیست.
گاهی پیامیست از عمیقترین بخشِ وجودت؛
جایی که حقیقتت هنوز زنده است
و مدتهاست دارد صدایت میکند.
ما اسمش را شکست میگذاریم،
از آن فرار میکنیم،
نفرینش میکنیم،
در حالی که شاید همان چیزی باشد
که آمده تا تو را از زندگیای که دیگر «تو» نیست،
بیرون بکشد.
بعضی دردها قرار نیست درمان شوند؛
قرار است تو را تغییر دهند.
و شاید بیداری،
یعنی یک روز به گذشته نگاه کنی
و بفهمی:
آنچه خیال میکردی داشت تو را از بین میبرد،
در حقیقت داشت
تو را به خودت برمیگرداند.
https://t.me/chamforestcity
September 4, 2026 136
