گاهی دلم میخواهد در زمان گم شوم…
خودم را سربازی ببینم در دلِ جنگ جهانی دوم. صبحی سرد در میان دود و غبار حاصل از نبردِ دیشب، با یونیفورمی گلآلود و دستی که هنوز از هراس جنگ میلرزد،
قوطی فلزی جیره را باز کنم. بسته آلومینیومی قهوه فوری، تکهای شکلات و سیگارِ چسترفیلدی که با هر پک، دمی از روزگاران صلح را یاد آورمیشود، تمام دلخوشیام باشد. آنگاه شاید یاد بگیرم کوچکترین چیزها، در سختترین روزها، میشود همهی امیدِ آدمی و قدر داشته های کوچکام را بیشتر بدانم
#رامین_وهاب_راوی
@Captiion_note
11November 17, 2025 2K 1 7
