چشمانت خستگيِ نگاهم را میدزد و خود را از من پنهان ميکني... با اينحال، ميتوانم ساعتها به تو خيره بمانم. تو همان کلمهايي هستي که هميشه ميخواستم بنويسم، شايد در زندگي قبليام خدا بودم... شايد روزي دخترکي سرشار از نور کشيدم و امروز، در اين جهان تازه، نوشتهام را زنده ميبينم. تو نشانهايي از روزهاي خدايي مني، و زيباترين آفرينش در تمام زمانها.
August 20, 2026 110
