به یادِ آنان که ، حرفِ ما را بلندتر فَریاد زدند ؛
امشب ! از اون دو شبِ ۱۸ و ۱۹ دی ، دقیق هفت ماه گذشت ؛ اما برای من ، داغش هنوز مثل همون روز اول تازهست ... هنوز نتونستم به نبودنشون عادت کنم .. بعضی جای خالیها با گذشت زمان ، هیچوقت عادی نمیشن🖤.
حتی اگر سالها بگذره ، بعضی اسمها هیچوقت از ذهن و دل ما پاک 
بعد از اتفاقات دی ماه ، مدتی از مسیر تولید محتوا و شماها فاصله گرفتم ؛ چون دیدم بعضیها مسیر کمک به مردم رو با منفعت شخصی و درآمد خودشون گره زدن . نخواستم در مسیری قدم بذارم که نیتش با باور و دل من یکی نیست.سکوت کردم تا زمان بگذره و مردم خودشون تفاوت نیتها رو ببینن.
از اینا بگذریم .. ما باوری داریم به اسم برگشت ؛ چون هنوزم آدمهایی از همین خاک هستند که بدون چشمداشت ، برای کمک کنار مردم میایستن . و هدف ما ایستادن درکنار همون آدمهاست که شاید این مسیر ادامه دار باشد ؛ « اگر بتونیم حتی ذرهای از سختی کسی کم کنیم ، چرا باید کنار بکشیم ؟ »
از امشب دوباره این مسیر رو ادامه میدیم ؛ با دل ، صداقت ، و امید !مسیرمون از کسانی که منفعت خودشون رو به کمک مردم ترجیح میدن جداست.اینجاییم برای کمک و اگر دستمون میرسه،دست کسی رو بگیریم 
.
در پایان ، سر تَعظیم فرود میآوریم به احترام تمام عزیزانی که در روزهای سخت ، جانشان را از دست دادند ؛ امروز در میان ما نیستند ، اما نامشان ، خاطرهشان و آرزویی که برای ایران داشتند ، نامشان در دل ما زنده خواهد ماند .« به امید روزهایی روشنتر برای ایران و مردممون🤍💚❤️ »
