هی با خودم کلنجار رفتم چون یادآوریش واقعا کل وجودم رو پر از بغض میکنه ولی دیگه با این کامنت تهیونگ و سالگرد layover نتونستم بهش اشاره نکنم.
برای تولدت با یه کم تأخیر مینویسم… چون راستش هنوز صحبت کردن ازت آسون نیست، شاید چون هنوز دلم نمیاومد دربارهت بنویسم. بعضی نبودنها رو آدم نمیتونه به موقع باور کنه، چه برسه به اینکه براش کلمه پیدا کنه ولی امروز نمیخوام تولدت رو با غم تعریف کنم، چون تو هیچوقت برای ما غم نبودی. تو یادآور یه عشق کوچیکی هستی که سالها کنار تهیونگ بود، بخشی از قشنگترین خاطراتش و حالا بخشی از خاطرات ما. هر بار اسمت میاد، دلمون میگیره، اما بیشتر از اون، لبخند میزنیم برای تموم لحظههایی که بودی. برای عکسها، ویدیوها، شیطنتهات و اون همه عشقی که بهت داده شد. عشقی که باباییت با آلبومش وجودت رو جاودانه کرد و ممنون از همه عشقی که به تهیونگ دادی. اون کنارت لحظههای خیلی خوشی رو گذروند و قطعا هنوز هم با یادآوریشون لبخند میزنه. تولدت مبارک یونتان.
امیدوارم حالا یه جای خیلی آروم، زیر یه آسمون پر از ستاره باشی و اگه قرار باشه یکی از اون ستارهها برای همیشه روشن بمونه، امیدوارم اون تو باشی. ⭑
87
19
5
1September 8, 2026 484 7