اسمش «حرام» بود...
بعد اسمش شد «عیب»...
بعد اسمش شد «اشتباه»...
بعد اسمش شد «آزادی شخصی»...
بعد اسمش شد «فرهنگ و پیشرفت»...
بعد اسمش شد «هرکس مسئول خودش است»...
بعد گفتند: «مردم را به حال خودشان بگذارید؛ خدا خودش به حسابشان میرسد.»
بعد گفتند: «همه همین کار را میکنند.»
بعد گفتند: «شاید با این کاری که میکند، از دیگران بهتر باشد.»
بعد گفتند: «خودت پر از عیبی؛ چرا از او انتقاد میکنی؟»
اینگونه، نامها و عنوانهای مختلف ساخته میشوند تا حرام و بیهودگی توجیه شوند؛ تا جایی که همهچیز مباح و عادی جلوه کند.
حرام، حرام باقی میماند، حتی اگر همهٔ مردم آن را انجام دهند؛ پس از ارزشها و اصول خود دست نکشید.
خداوند متعال میفرماید:
{ كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ }
هر کس در گروِ اعمال خویش است. [المدثر: ٣٨]
3
2
1September 6, 2026 79 1
