ما با غم و اندوه مواجه نمیشویم، ما خودمان را در غم و اندوه غرق میکنیم و نمیدانیم اندوه خاصیت چسبندگی عجیبی دارد، گاهی مثل مرداب میماند و گاه مثل برادهی آهن در برخورد با آهنربا. میچسبد و رهایمان نمیکند. هیچکس هم ضمانت نمیدهد وقتی اندوه را پذیرفتیم و آن را به عنوان یکی از حسهای انسانی درک کردیم، از سقوط و لغزیدن در درهی عمیق انزوا خلاص شدهایم. فرو رفتن در اندوه مثل قمار است، با این تفاوت که حتی اگر ببری، باز هم یک برندهی غمگینی..
🌲
August 22, 2026 1.1K 10
