این روزها خودمو تهِ یک بنبست میبینم. هیچ امیدی ندارم. نه مثل ارزشیها اعتقادات و تفکرم رو الهی میدونم که بابتش خوشحال باشم و نه مثل سلطنتطلبها که دلخوشیشون به سرنگونی رژیم و روی کار آمدن رضا پهلویه. حرف زیاد دارم، اما نمیدونم چی درسته و چی غلط. بغض راه نفسم رو بسته… فقط کاش این زندگی تموم بشه. یک اسفند ۱۴۰۴
February 20, 2026 285 2
