🇻🇪⚖🇺🇸
دادخواست مادورو علیه ربایندگان
نیکلاس مادورو، رئیسجمهور ربودهشدهٔ ونزوئلا که در ماه ژانویه در جریان عملیات تجاوزکارانهٔ نیروهای آمریکایی به همراه همسرش سیلیا فلورس از ونزوئلا ربوده و به ایالات متحده منتقل شد، با تنظیم دادخواست خواهان آن شد که دادگاه فدرال در نیویورک کیفرخواست صادرشده علیه وی را لغو کند. وکلای مادورو در دادخواستی ۶۰ صفحهای استدلال کردهاند که او بهعنوان رئیس یک کشور مستقل از مصونیت قضایی برخوردار بوده و ایالات متحده اساساً صلاحیت محاکمهٔ او را ندارد.
مادورو این بار نه در کاخ میرافلورس، که در دادگاهی در منهتن، نبرد سیاسی خود را ادامه میدهد.
وکلای او میگویند این پرونده با اصلی در تعارض است که طی قرنها در حقوق عرفی بینالملل به رسمیت شناخته شده است: مصونیت رئیس کشور از تعقیب کیفری در محاکم یک دولت خارجی. به بیان دیگر، واشنگتن نمیتواند ابتدا با یک تصمیم سیاسی مشروعیت رئیسجمهور یک کشور مستقل را انکار کند و سپس همین انکار را به مجوزی برای محاکمه او تبدیل سازد.
حتی اگر واشنگتن حاضر نباشد مادورو را به رسمیت بشناسد، دفاعیه میگوید واقعیت را نمیتوان با فرمان سیاسی پاک کرد: او رئیس بالفعل دولت ونزوئلا بوده و اعمالی که در کیفرخواست به او نسبت داده شده نیز، بنا بر متن همان کیفرخواست، با استفاده از اختیارات و نهادهای رسمی دولت انجام شده است.
طنز ماجرا آنجاست که وکلای مادورو برای دفاع از او به همان اصلی استناد کردهاند که دیوان عالی آمریکا برای مصونیت ریاستجمهوری دانلد ترامپ به رسمیت شناخت: دادگاه نمیتواند برای تشخیص رسمیبودن یک عمل، انگیزهٔ رئیسجمهور را موضوع داوری قرار دهد.
اکنون همان دستگاه قضایی باید با پرسشی دشوار روبهرو شود: آیا مصونیت رئیسجمهور فقط هنگامی محترم است که رئیسجمهور در کاخ سفید نشسته باشد؟
مادورو از نخستین حضور خود در دادگاه گفته بود: «من یک رئیسجمهور ربودهشده و اسیر جنگیام.»
اکنون دفاعیهٔ او میکوشد همین ادعا را از یک موضع سیاسی به یک چالش حقوقی علیه واشنگتن تبدیل کند.
@Bolivari
5
2September 3, 2026 168 4
