ما داریم اصل و ذات فوتبال رو از دست میدیم؛ نه فقط در سطح حرفهای، بلکه حتی در فوتبال کودکان. بچههای من در اسپانیا فوتبال بازی میکنند و حجم اطلاعاتی که به اونا داده میشه، واقعاً زیاده. توپ رو که میگیرن، از همون لحظه به اونا میگن باید باهاش چیکار کنند.
تعداد دریبلزنها کمتر شده، چون به محض اینکه بازیکن توپ رو میگیره، بهش میگن: «پاس بده!» تصور کنید مسی وقتی 8 ساله بود، مربیانش مدام بهش میگفتن «پاس بده!»؛ امروز دیگه مسی رو نداشتیم. فوتبال انقدر بزرگ شده که همه مطالعه میکنند، اطلاعات جمع میکنند و فکر میکنند همین باعث میشود بتوانند همهچیز رو مدیریت کنند.
اگه به یک بچه 7 یا 8 ساله بگید حرکت قطری انجام بده، دفاع رو پوشش بده و... خب، اون فقط 7 سالشه! بذارید با توپ بازی کنه، اشتباه کنه و لذت ببره. وقتی 14 یا 15 ساله شد، اونموقع میتونیم کمکم شروع به اصلاح کردنش کنیم. این پیامی برای آیندهست. فوتبال یک ورزشه و نباید زیبایی اون رو از بین ببریم.