گلبول قرمز، یا اریترُسیت، سلول تخصص‌یافتهٔ خون است که نقش اصلی آن حمل اکسیژن از ریه‌ها به بافت‌ها و انتقال دی‌اکسیدکربن به‌سوی ریه‌ها برای دفع می‌باشد. این سلول‌ها فاقد هسته و اندامک‌های غشایی هستند، شکل دیسکی دو‌فرورفته دارند که نسبت سطح به حجم را برای تبادل گازها حداکثر می‌کند، و غشای انعطاف‌پذیر آن‌ها امکان عبور از مویرگ‌های بسیار باریک را فراهم می‌آورد.
محتوای اصلی گلبول قرمز هموگلوبین است — پروتئینی چهارزنجیره‌ای حاوی گروه‌های هِم — که با اکسیژن و دی‌اکسیدکربن پیوند برگشت‌پذیر برقرار می‌کند. تنظیم اکسیژن‌دهی با منحنی تفکیک اکسیژن هموگلوبین و تحت تأثیر pH، دما، و غلظت ۲٬۳-بیس‌فسفوگلیسرات صورت می‌گیرد.تولید گلبول‌های قرمز، یعنی اریترپوئیز، در مغز استخوان قرمز تحت تحریک هورمون اریترپوئتین (ترشح‌شده از کلیه در پاسخ به هیپوکسی) انجام می‌شود. عمر متوسط اریترُسیت حدود ۱۲۰ روز است و تخریب آن‌ها (همولیز فیزیولوژیک) در طحال و بخشی در کبد رخ می‌دهد، که طی آن آهن بازیافت و بیلی‌روبین آزاد می‌شود
#Bio-Chem Academy
#آکادمی بایو-کم،تدریس تخصصی زیست و شیمی (فارسی-انگلیسی)
https://t.me/biochemchannel
@biochemchannel
76
73
72
71
67
60
57
57
56۳ آبان ۱۴۰۴ ۴ هزار ۳
