مردمی که شادی و مهماننوازیشان زبانزد بود؛ مردمی که با وجود همه سختیها، هنوز بلد بودند زندگی کنند و بخندند.
اما شما چه بر سر این مردم آوردید؟
چه کردید با کشوری که میتوانست برای جوانش آینده بسازد، اما امروز جوانش از شدت فشار و ناامیدی به مرز فروپاشی میرسد؟
چه کردید با امید مردم؟
چه کردید با سفرههایشان؟
چه کردید با آینده جوانانشان؟
چه کردید با اعتماد و عزت نفس یک ملت؟
سالهاست به جای ساختن، فرسوده کردید؛
به جای امید، ترس و ناامیدی کاشتید؛
به جای آینده، بلاتکلیفی تحویل مردم دادید.
این تصاویر فقط یک اتفاق تلخ نیست.
آینهای است از جامعهای که زیر فشار، خسته و زخمی شده.
مسئولیت این همه ناامیدی را نمیشود گردن مردم انداخت.این مردم سزاوار این زندگی نبودند..
نمیشود هر بار مردم را مقصر دانست و از کنار ریشههای بحران گذشت.
ایران سزاوار این نبود..







