اینتل تو طراحی هسته پردازندههاش یه خورده از اون حالت چندرشتگی (Multithreading) سنتی فاصله گرفت. این تغییرات از نسل ۱۲ پردازندههای Core شروع شد؛ دقیقاً همون موقعی که اینتل کمکم تصمیم گرفت از تکنولوژی محبوب هایپرتردینگ (Hyper-Threading) فاصله بگیره. تو همون دوران، این شرکت رفت سراغ طراحیهای نامتقارن برای پردازندههاش و اول کار، قابلیت SMT (چندرشتگی همزمان) رو فقط روی هستههای قدرتمند (P-Core) فعال کرد. با گذشت زمان و تو بخش کاربری و دسکتاپ، اینتل با معرفی پردازندههای سری Core Ultra 200 کلاً بیخیال هایپرتردینگ شد تا تمرکزش رو روی بهینهسازی هستههای فیزیکی بذاره، اما این داستان تو دنیای سرورها یه مسیر کاملاً متفاوت رو طی میکنه.
این خبر رو در بنچفا بخونید.
🖥 @Benchfa
