یک شعر بسیار کم است در برابر این همه سیاهی،این همه رنج،این بیکران بحران
باز خواهم گشت باپیراهنی کبود
با جیب هایی که هزاران پروانه
با کلماتی مجروح
چون رنگین کمان
از شانه هایم به رقص درآیند
باز خواهم گشت چون شاعری دیوانه
که سایه ی کلمات
به گرد پایش نمی رسند
باز می گردم
از تپه های مه آلود
با جیب های پر از شعر
شعرهایی سرخ
که چون مدال زخم
برسینه ام می درخشند.
اقبال معتضدی
اردیبهشت ۱۴۰۵
@bargehonarr
June 5, 2026 403 6
