فرض کنید درخواستهای زیادی منتظرن تا بتونن به دیتابیس وصل بشن.
اولین چیزی که به ذهنمون میرسه اینه که ظرفیت اتصالها رو بیشتر کنیم تا درخواستهای بیشتری بتونن همزمان پردازش بشن.
اما دیتابیس هم ظرفیت مشخصی برای پردازش درخواستها داره. وقتی فشار کاری از این ظرفیت بیشتر بشه، اضافه کردن اتصالهای جدید لزوماً باعث سریعتر شدن کارها نمیشه؛ حتی ممکنه رقابت برای استفاده از منابع دیتابیس بیشتر بشه و درخواستها مدت طولانیتری منتظر بمونن.
در نتیجه اجرای درخواستها کندتر میشه و احتمال مواجهه با خطای Timeout افزایش پیدا میکنه.
برای حل این مشکل بهتره چند مورد رو بررسی کنیم :
بهینهسازی Queryهایی که زمان زیادی برای اجرا نیاز دارن.
کوتاهتر کردن زمان انجام عملیات روی دیتابیس.
مدیریت تعداد درخواستهایی که همزمان به دیتابیس ارسال میشن.
در سیستمهای پرترافیک، همیشه اتصال بیشتر به معنی عملکرد بهتر نیست؛ مهم اینه که تعداد درخواستهای همزمان با توان پردازش دیتابیس تناسب داشته باشه.

